Belediyenin Hukuksuz İnadı Pahalıya Patladı: Hem Davayı Kaybetti Hem Masrafları Ödeyecek

Odunpazarı Belediyesi, mülk sahibi Nuri Dönmez’in kendi taşınmazına ait kira sözleşmesinin bir örneğini talep etmesini reddedince yargıdan ağır bir darbe aldı. Eskişehir 1. İdare Mahkemesi, belediyenin bu tutumunu hukuka aykırı bularak işlemi iptal etti ve belediyeyi ciddi bir tazminat yüküyle karşı karşıya bıraktı.

Basit Bir Talep, İnatla Davaya Dönüştü

Olay, Ağustos 2025’te Nuri Dönmez’in avukatı aracılığıyla 75. Yıl Mahallesi’ndeki iş yerine ait kira sözleşmesini belediyeden istemesiyle başladı. Odunpazarı Belediyesi Ruhsat ve Denetim Müdürlüğü, şaşırtıcı bir gerekçeyle; sözleşmenin kiracı tarafından verildiğini iddia ederek mülk sahibine kopyasını vermeyi reddetti. Kendi malı üzerindeki bilgiye ulaşamayan vatandaş, çareyi belediyeyi dava etmekte buldu.

Mahkeme: "Kişisel Veri Bahanesine Sığınamazsın"

Davayı inceleyen Eskişehir 1. İdare Mahkemesi, belediyenin savunmalarını birer birer çürüttü. Mahkeme heyeti;

• Avukatlık Kanunu gereği kamu kurumlarının avukatlara belge sunma zorunluluğu olduğunu,

• Söz konusu belgenin zaten davacının kendi taşınmazına ait olması nedeniyle Bilgi Edinme Hakkı kapsamında olduğunu,

• KVKK (Kişisel Verileri Koruma Kanunu) arkasına sığınılarak mülk sahibinden bilgi saklanamayacağını karara bağladı.

Fatura Belediyeye Kesildi: 35 Bin TL Gider

Mahkeme, belediyenin uygulamasını iptal etmekle kalmadı; haksız bulunan Odunpazarı Belediyesi’nin 4 bin 505 TL yargılama gideri ve 30 bin TL avukatlık vekalet ücretini davacı tarafa ödemesine hükmetti. Belediyenin bu anlamsız hukuk direnişi, kamu bütçesinde gereksiz bir açık oluştururken, kararın benzer durumdaki diğer vatandaşlar için emsal teşkil etmesi bekleniyor.

Kamu Kaynağıyla Ödenen "Hukuksuzluk" Bedeli

Senin de vurguladığın gibi, bu sadece bir "belge vermeme" meselesi değil; belediyenin vatandaşla inatlaşmasının mali faturasının yine kamu bütçesine kesilmesidir. Mahkemenin belirlediği yaklaşık 35 bin TL'lik (yargılama gideri + vekalet ücreti) tutar, belediye kasasından yani Eskişehirlilerin cebinden çıkacak.

Az önceki konuşmalarımızda bahsettiğimiz "başkanların partinin üzerinde görülmesi" ve "işlerin sürüncemede bırakılması" kültürü, burada da karşımıza "bürokratik bir duvar" olarak çıkıyor. Kendi dükkanının kira sözleşmesini isteyen bir vatandaşa "Hayır" diyerek mahkeme yolunu zorlamak, yerel yönetimin şeffaflık vizyonundaki büyük bir çatlağı gösteriyor.